Polska jest krajem, który nie słynie z najlepszych dróg. Jeśli jednak chodzi o ich powstawanie, polskie przedsiębiorstwa należą do najznakomitszych specjalistów w tej części Europy. Tworzenie drogi ekspresowej jest zadaniem niełatwym i długotrwałym. Najwięcej czasu nie zajmuje jednak samo budowanie, a kwestie formalne z nim związane. Tego rodzaju formalności jest bardzo dużo – powinno się najpierw wytyczyć przebieg drogi, później wykupić i przygotować grunt, ogłosić przetarg i dopiero wtedy można zacząć przebieg właściwego budowania drogi. W związku z tak dużą ilością spraw do załatwienia, ceny powstawania dróg krajowych są bardzo wysokie. O wiele prościej kwestia przedstawia się w przypadku dróg lokalnych i innych tego rodzaju, które są znacznie krótsze.

autostrada
Autor: Doug Kerr
Źródło: http://www.flickr.com
Z czego buduje się drogę?
Zewnętrzną warstwę większości dróg stanowią dwie warstwy betonu o zróżnicowanych właściwościach. Asfalt wykorzystywany w tworzeniu dróg służy jednak tylko jako spoiwo łączące kruszywa drogowe. Kruszywa te są właściwą nawierzchnią ulicy, muszą one spełniać ściśle sformułowane wymogi a ich mieszanka z asfaltem musi mieć optymalną konsystencję w dużych temperaturach i odznaczać się odpornością na niskie temperatury. Sam asfalt otrzymuje się jako produkt uboczny w przeróbce ropy naftowej, jego źródła są więc wystarczająco duże żeby zaspokoić zapotrzebowanie przemysłu drogowego w obrębie całego świata. Podłoże pod drogę musi być także właściwie przygotowane i utwardzone, do tego także wykorzystuje się różnorodne kruszywa – źródło artykułu.

Proces powstawania drogi
Na samym początku podłoże musi być bardzo dokładnie wyrównane. Robi się to z pomocą profesjonalistów, oraz zawiłej aparatury geodezyjnej. Dopiero w kolejnym etapie można położyć podstawę pod ulicę, która powinna zostać wystarczająco utwardzona. Główną część stanowi w większości przypadków piasek oraz żwir bądź niewielkie kamienie. Dopiero na utwardzony i wyrównany podkład kładzie się nawierzchnię. W dawniejszych czasach, w czasach komunistycznych w celu ograniczenia kosztów budowy dróg, jako nawierzchnię stosowano kruszywa do betonu. Nie są one jednak tak elastyczne jak asfalt, dlatego nie są odporne na duże zmiany temperatur. Znane są przypadki pękania takiej drogi w zimie, kiedy to zamrożona woda rozrywa takie tworzywo.